هنوز عطر پیراهن اَت

هنوز عطر پیراهن اَت
بر تنه ی درختِ طور باقی ست
که این چنین تمام شاخه هایش
لبریز شعری ست زیبا در بیابان،
اما تو نیستی و هر شب
خمیده تر می شود کمر ماه
از غم نجوای سوزناکِ ستارگان
و آه می کشد آسمان
برای بغض در گلو مانده ی
شعرهای دست به عصا!


مرتضی سنجری

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد