حسین نقطه پیوستنم به ایمان است
هم او که نور امید و نجات انسان است
شهید تشنه لبی که حضور او شأنِ
نزول اشک من و آیههای باران است
شگفت نور خدایی که در تجسم درد
همیشه مایه تسکین و عین درمان است
اگر به چشم دلت بنگری تمام وجود
از ابتلا به تب و تاب او پریشان است
نگاه کن که به دل های لاله های شهید
نشان داغ جگرسوز عشق پنهان است
به شعر خود صلواتی تو ختم کن مهدی
بر او که ذکر صفاتش حرارت جان است
به روشنای هدایت ز کشتی ارباب
بسی امید نجاتم ز موج توفان است
مهدی رستگاری