من به احساس تووزندگیت مدیونم
تا ابد از تو و دلبستگی ات ممنونم
من به تنهایی خود هیچ نبودم هرگز
عشق در مکتب تو کرد چنین قارونم
جسم رنجورمن ازبودن توارزش یافت
بی تویک قاعده در جنگل بی قانونم
سالها بی هدف وبی سروسامان بودم
سایه رحمت توکرد چنین قا ر و نم
جواد جهانی فرح آبادی