دوش کجــا بـوده ای؟ هــان بگـو نهـان مـکن
محضــر او خفتــه ای؟ بر دغـــلی زبـان مکن
.
راسـت بگـو طفــره نرو جــرعه ی لعـل خــورده ای؟
هـان ، بگـو جـواب مـن روی بر آسمــان مـکن
.
دوش صــدای نالــه ای در بـر و در میــان نشــد
دور ز آدمـی بشــو قلـب و دغــل میــان مـکن
.
محضــر او خفتـه ای؟ شعــر و غـزل گفتــه ای؟
هــان دلا گـو جـواب من را نیمــه جــان مـکن
.
از بـرِمـا گــریخــتی بـر بـرِ جـــانان شـــدی؟
وه کـه چــه خــوش گرفتـمــت بـار دگــر چنــان مـکن
.
از بـرِ مـن رفتــه ای جـان به غمـش سُفتــه ای؟
شــاد شـدی پیـش او ســور خـودت بیــان مـکن
.
ســرور و صــاحب منــم کیـست کــه پیــشش شــدی؟
گــو مگــر عــاشـق شــدی؟ ســوزش خــود نهــان مـکن
.
آن صنــم مــه لقــا کــرده تـو را بــی صــدا؟
یا بــه خــودت گفتــه ای سّــر خــدا عیــان مـکن؟
.
بــار دگــر مـن تـو را پیــش صنـم دیــده ام
هــان رهــــــایم نکن تیــغ بــر استخـــوان مـکن
.
از بــر مــن رمیـــده ای به ز منـت تــو دیــده ای؟
بـه ز منــت تــو را کُشــد تیــرِ غمــان کمــان مـکن
.
محفــل سـاز و طــرب و رقــص و سمــاع دیـده ای
دیـده و رقـصیــده شـدی پـس دگــرت فغــان مـکن
.
آتـش جــورش ببــری تـا کـه رهــایش بشـوی
هــان مـکن ذلیــلِ خـود هــان مـکن هــان مـکن
.
کبــک، تـو پیــر عــالـمی نغمــه و آواز مخـــوان
چـامـــه و آهنـــگ مگــو خویشــتنـت جــوان مـکن
.
آبِ زلالِ چشمـــه ای خـــویش به زنگـــار مـکن
سخـت بـود شــامِ غمــش خــویش بـه آسمــان مـکن
.
جرعــه ی زهــر دیــده ای؟ هسـت چنــان هجــر و غمــش
گــولِ خمــارین مخــور لعــل به شوکــران مـکن
.
هیمــه کنـد جــان تــو را بـاش رهــا، آتــشِ مـن
بـار دگــر گـرفتـمت روز خــودت شبــان مـکن
امیرسام نامداری