خاکریز پر از دلواپسی هایی بود
که چشمان روشنت به آن پل زده بود
قلب تفنگت آکنده از شجاعت بود
در گیر و دار خاطرات فرزندت
دلت آکنده از تپشهای دفاع از فرزندان مرز و بومت بود
چه عاشقانه دل دادی و از این خاک پریدی
بی هراس از آتشِ خشم و کینه
بی هراس از تیرهای بی رحم شب
چه عاشقانه دل دادی و از این خاک پریدی
علیرضا شاهزمانی