هر چه گویم ، عاشقم منت کشم .
در سراب روی ومویت .
این چنین محنت کشم .
هر چه تحسینت کنم .
راهی سویت شوم ،در میروی .
عطر وبویت در مشامم باقی مانده از فرار .
عطر یاس ونرگس است با ولع بو میکشم.
گویمت آخر بیا نازت کشم .
باز گویی طاقه ابریشمم بایدم نازم کشی .
چون کنون ،عاشق کشم .
باید چو عاشق از خیال پروا کنی .
ورنه در عشق خیالی گم شوی .
باز گویم هر چه گویی هستمی .
گر بخواهی،عقربی گردم زنم نیشی به خود .
تانیابی فرصت کشتن به عشق روی خود .
باز گویی،در هوای وصل بی پایه نباش .
عطر وبویم رادگر شاهد نیار .
عشق اگر داری به سر طاقت بیار .
احمدرضاآزاد