ای بیوفادرقلب ما،بنگرچه غوغاکرده ای
درجمعِ عشّاقان ببین،ماراچه رسواکرده
ای باغمزه هایت عاقبت،وابسته برچشمت شدم
دل برده ای کزسینه ام،ماراتوشیداکرده
ای آشفته چون مویت منم،دیوانه بررویت منم
ازعشق خودآخرمرا،ویلانِ صحراکرده ای
ماییم شیدایت ولی،بردیگران دل بسته ای
درقلب مجنونم چرا،صدفتنه برپاکرده ای
کردی به عشقت مبتلا،وانگه مراکردی رها
ای بیوفا آخر مرا،دردام غمها کرده ای
مجنونِ این دوران شدم.دیوانه ای حیران شدم
آخر مرا ای نازنین، نالانِ شبها کرده ای
ازبسکه آزردی مرا،پُرخون نمودی قلب ما
بااین دلم کی بیوفا،یکدم مداراکرده ای
آتش فکندی دردلم،کردی بیابان منزلم
بنگر(خزان)راعاقبت،مفلوک دنیاکرده ای
علی اصغر تقی پور تمیجانی