دیگران میدانستن
چه مهربان است دلم
دیگران بان مهرم نبودن
سخن در سینه ساغرست
گواهت میدهم به مستی
هم خرابه هستی؟
کسی نبود
بزم ساقی تنهاست...
همه از شادی خمارند
کسی از غم هوشیار نیست
تنها سایه تو را
در میخانه دیدم
که هم سایه بودی
و بوسه های تو که دریاست،
مرا غرقم کن.
علیرضا یوسفی