من
بلیتی تنهایم
تو
آن آبشار که آشکارا
با شدت موج
قلبم را
از زیر پل گرگر
نجات دادی ...
.
.
ترانه هرچه دارم را
دوست دارم
بارها گفتم سی ات بیارم
چون به وجودت نیاز دارم
.
.
آواز آن روزی که رفتی ز پیشم
بربالای بام کارون
به عشق خواندم
.
.
چون در کوچه بن بست
یاد وخاطره دارم
می دانم وجودم به زادگاهم
فردا ها سرخواهی زد...
.
.
کاش تا موقع باشم
منوچهر فتیان پور