از نگاه تو به اعماق دلم،فاصله نیست
فاز چشمان تو خوب است،مرا حوصله نیست
من به این جاذبه،از پلک تو نزدیک ترم
من خودم از خودتو،صددلِه درگیرترم
تو مرا با غرض از فاصله،ویران مکن
وخودت را تهِ این دایره،حیران مکن
فرزانه فرحزاد
دیده ای ،شب گریه های ممتدِ در خواب را؟
لرزش لب های مردی بی هدف
روی عکس صورتِ در قاب را؟
یک گل نیلوفر رقصنده روی آب را!!
با چه ترسی میخرد تنهایی مرداب را...!!؟
من همانم..
زخمیِ دستِ زمانم
با وفاداری به چالش می کشم
مدعانِ عشق بی اندازه و بی تاب را،
تک تکِ اندیشه های ناب را...
فرزانه فرحزاد