در من هزاران شاعر ستکه هر بار چشم هایتیکی را در منبرای نوشتن انتخاب می کندتوچون نسیمی شبانهدر جنگل نفس های من می پیچیو اینگونه منبا دوری ات حرف می زنمتا دل تنهائی ام راشاد کنم پرویز صادقی