آدمهای کمی هستند که میدانند ، تنهاییِ یک نفر حرمت دارد ...!
همینطور بیهوا سرشان را پایین نمیاندازند و بپرند وسط تنهایی آن فرد ...!
چون خوب میدانند که اگر آمدند ، باید بمانند ، تا آخرش باید بمانند. آنقدر که دیگر تنهایی وجود نداشته باشد !
و گرنه مسافرها همیشه موقع خداحافظی ، تنهایی را هزار برابر میکنند ...
علیرضا اسفندیاری