عــاقـبــت دل را، رهــایـش کــرد و رفـت!

عــاقـبــت دل را، رهــایـش کــرد و رفـت!
جــان و تــن را غــرق آتــش کـرد و رفـت!

در پـــس آیـیـنـه مــانـده بـغـــض مــن..
بــغـــض را، آه خــیــالــش کــرد و رفـت!

سیــنـه ام غــمـخـانه ی بــیـتابی اســت؛
سیـنــه را جــانـسـوزِ ٱهــش کـرد و رفـت!


پــای تـا ســر، در تـــبِ دلــدادگـیـسـت..
قلــب را، مـــاتــم ســرایش کـــرد و رفت!

هـر دم از حـســرت، بـبــارد چــشـــم دل
چَشــمِ دل را اشـــکِ راهــش کرد و رفت!

در بــرَم، وهـــمِ صــدایــی بـی نــشـان..
بـی نشــانـــم از صــدایش کـرد و رفــت!


مهتاب میر

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد