عــاقـبــت دل را، رهــایـش کــرد و رفـت!
جــان و تــن را غــرق آتــش کـرد و رفـت!
در پـــس آیـیـنـه مــانـده بـغـــض مــن..
بــغـــض را، آه خــیــالــش کــرد و رفـت!
سیــنـه ام غــمـخـانه ی بــیـتابی اســت؛
سیـنــه را جــانـسـوزِ ٱهــش کـرد و رفـت!
پــای تـا ســر، در تـــبِ دلــدادگـیـسـت..
قلــب را، مـــاتــم ســرایش کـــرد و رفت!
هـر دم از حـســرت، بـبــارد چــشـــم دل
چَشــمِ دل را اشـــکِ راهــش کرد و رفت!
در بــرَم، وهـــمِ صــدایــی بـی نــشـان..
بـی نشــانـــم از صــدایش کـرد و رفــت!
مهتاب میر