چون رویای پرواز در دل جان می گیرد
سبک حیات را دستخوش تغییر می کنیم
خواب تمنای پیله های بی خبری را
با رویای رنگی بال تعبیر می کنیم
و برای آگاهی پلی از خواب می سازیم.
چرا برای لارو پشه آبی نمی جوشانند
ماییم که به ظرافت پیله هایمان می بازیم
کابوس زندگی ما آن زمان جان می گیرد
که خویش را در بستری از حریر می اندازیم
و بربافته ی توهم خود عاقبت جان می بازیم
تورج امیری