با دیدنش دلدادگی از سر گرفتم

با دیدنش دلدادگی از سر گرفتم
حال و هوای برگ نیلوفر گرفتم

در بامداد ساقه ترد خیالش
پبچیدم و دور خودم سنگر گرفتم

چون ذره ایکه جان بگیرد با نسیمی
از روی خاک جاده بال و پر گرفتم


مثل چلیپایی که روی طره هایش
امواجی از دریای پهناور گرفتم

در ساحت شهلای لبریز شرابش
افتادم و از دست او ساغر گرفتم

با فتنه های کفر آئین جمالش
در سینه ام ره توشه باور گرفتم

من بودم یک آسمانی پر ستاره
در ساحل چشمان خود لنگر گرفتم

علی معصومی

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد