بهر خود درمان ندارم چه رسد دردِ کسی

بهر خود درمان ندارم چه رسد دردِ کسی
نشود رو بزنم به دست نامردِ کسی
به خدای احد و واحد از این لحظه دگر
نخورد غیرِ وصال اش به تنم گردِ کسی
خرِ همسایه امین بود و خودش سایه گریز
بی مرامی نشود باعثِ پیگردِ کسی
اشتیاقی که مرا دربدر کوی تو کرد
زِ سرِ عشق بدان اش نه هماوردِ کسی
عاقبت پرده میان تو و من بشکافد
ای امان از رخِ حیران زده ی زردِ کسی

حمید شیخی