می گذرد ...
مانند چوبۀ تیر جنگاوری کارآزموده
از تمامی زره های سخت بی تفاوتی
نگاهی از سر محبت.
"وحید عمرانی"
جنگلی بودیم
شاخه در شاخه همه آغوش
ریشه در ریشه همه پیوند
واینک انبوه درختانی تنهاییم
به خاطر مردم است که میگویم
گوشهایت را کمی نزدیک دهانم بیار،
دنیا دارد از شعرهای عاشقانه تهی میشود
و مردم نمیدانند
چگونه میشود بی هیچ واژهای
کسی را که این همه دور است
این همه دوست داشت...
| لیلا کردبچه |
به خورشید اگر رسیدی
برای دلشوره هایم - یک بغل آرامش
برای جراحتهایم - یک بهار مرهم بهار
برای سکوت خانه - یک پنجره قناری بفرست !
به کوچه های نور می روی ؛
به خورشید اگر رسیدی
برای غروبهای دلگیرم - یک خورشید طلوع بفرست !
(رضا کاظمی)
........................................................